Historia kodu kreskowego
Techniki wykorzystujące automatyczną identyfikację w oparciu o kody kreskowe, rozwijają się dynamicznie już od ponad 20 lat. W Polsce ich zastosowanie stało się popularne na przestrzeni ostatnich kilku lat. Praktycznie za początek rozwoju kodów kreskowych w naszym kraju można uznać rok 1990, kiedy to przystąpiliśmy do IANA (International Article Numbering Associacion) - Międzynarodowego Stowarzyszenia Kodowania Towarów. Obecnie (od 2005 roku) organizacja ta nosi nazwę GS1 i należy do niej ponad 50 krajów z całego świata. Historia powstania kodów kreskowych sięga końca lat czterdziestych ubiegłego stulecia. Wtedy to zostały podjęte badania nad możliwością zautomatyzowania odczytu i kontroli cen towarów w handlu detalicznym. Było to w Stanach Zjednoczonych, a autorami tych badań byli Joe Woodland i Berny Silver.
Efektem ich pracy było opatentowanie w 1949 roku pierwszego kodu kreskowego zwanego także, ze względu na swój wygląd, "tarczą strzelniczą" (bulls eye). Kod ten składał się szeregu ułożonych współśrodkowo jasnych i ciemnych pierścieni różnej grubości. Ze względu na problemy techniczne ten sposób automatycznej identyfikacji nie został jednak wtedy zastosowany na szeroką skalę. Lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte upłynęły na mniej lub bardziej udanych próbach stworzenia systemów identyfikacji towarów przy użyciu specjalnych znaków i symboli. Do rozwoju prac w znacznym stopniu przyczynił się gwałtowny rozwój supermarketów, który nastąpił w latach sześćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.
Współpraca producentów i handlowców tych krajów zaowocowała utworzeniem na początku lat siedemdziesiątych stowarzyszenia mającego opracować jednolite zasady znakowania towarów. Tak doszło do powstania kodu UPC (Universal Product Code) - Standardowego Kodu Produktu. Początkowo stosowano go głównie do identyfikacji i ewidencjonowania towarów w supermarketach. Osiągnięcia amerykańskich specjalistów zainteresowały także wysoko uprzemysłowione kraje europejskie, które wychodząc na przeciw zapotrzebowaniu ze strony własnego handlu detalicznego, a nie chcąc uzależniać się od Stanów Zjednoczonych, wprowadziły własny jednolity system znakowania towarów. Zalety stosowanych głównie w handlu detalicznym kodów kreskowych zostały prędko zauważone także przez inne gałęzie gospodarki. Zaczęto je stosować na opakowaniach zbiorczych towarów, do znakowania elementów na liniach produkcyjnych, w laboratoriach medycznych, bibliotekach, archiwach itp.
Coraz większa powszechność zastosowań tej formy automatycznej identyfikacji sprawiła, że rosły oczekiwania z nią związane. Powodowało to stymulację intensywności badań nad kodami kreskowymi i w efekcie, powstawanie coraz to nowych ich rodzajów, potrafiących kodować więcej informacji, na mniejszej powierzchni i z większą niezawodnością. Obecnie istnienia i wielkiej roli kodów kreskowych nie sposób nie zauważyć w gospodarce całego świata, w tym także Polski.
Efektem ich pracy było opatentowanie w 1949 roku pierwszego kodu kreskowego zwanego także, ze względu na swój wygląd, "tarczą strzelniczą" (bulls eye). Kod ten składał się szeregu ułożonych współśrodkowo jasnych i ciemnych pierścieni różnej grubości. Ze względu na problemy techniczne ten sposób automatycznej identyfikacji nie został jednak wtedy zastosowany na szeroką skalę. Lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte upłynęły na mniej lub bardziej udanych próbach stworzenia systemów identyfikacji towarów przy użyciu specjalnych znaków i symboli. Do rozwoju prac w znacznym stopniu przyczynił się gwałtowny rozwój supermarketów, który nastąpił w latach sześćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.
Współpraca producentów i handlowców tych krajów zaowocowała utworzeniem na początku lat siedemdziesiątych stowarzyszenia mającego opracować jednolite zasady znakowania towarów. Tak doszło do powstania kodu UPC (Universal Product Code) - Standardowego Kodu Produktu. Początkowo stosowano go głównie do identyfikacji i ewidencjonowania towarów w supermarketach. Osiągnięcia amerykańskich specjalistów zainteresowały także wysoko uprzemysłowione kraje europejskie, które wychodząc na przeciw zapotrzebowaniu ze strony własnego handlu detalicznego, a nie chcąc uzależniać się od Stanów Zjednoczonych, wprowadziły własny jednolity system znakowania towarów. Zalety stosowanych głównie w handlu detalicznym kodów kreskowych zostały prędko zauważone także przez inne gałęzie gospodarki. Zaczęto je stosować na opakowaniach zbiorczych towarów, do znakowania elementów na liniach produkcyjnych, w laboratoriach medycznych, bibliotekach, archiwach itp.
Coraz większa powszechność zastosowań tej formy automatycznej identyfikacji sprawiła, że rosły oczekiwania z nią związane. Powodowało to stymulację intensywności badań nad kodami kreskowymi i w efekcie, powstawanie coraz to nowych ich rodzajów, potrafiących kodować więcej informacji, na mniejszej powierzchni i z większą niezawodnością. Obecnie istnienia i wielkiej roli kodów kreskowych nie sposób nie zauważyć w gospodarce całego świata, w tym także Polski.
