Budowa i działanie kodu kreskowego
Kod kreskowy jest kombinacją następujących po sobie jasnych i ciemnych kresek odzwierciedlających ciąg znaków (w zależności od standardu - cyfr, liter lub wszystkich znaków ASCII). Kreski te zwane są elementami kodu. Jasne kreski można też określić jako przerwy pomiędzy kreskami ciemnymi. Różne kombinacje następujących po sobie różnej grubości kresek i przerw reprezentują różne znaki. Po lewej i prawej stronie kodu kreskowego znajduje się wolna przestrzeń szerokości przynajmniej 1/4" ułatwiająca czytnikowi zorientowanie się gdzie kod kreskowy się zaczyna i gdzie się kończy.
W trakcie czytania kodu, światło pochodzące z czytnika jest odbijane przez jasne elementy kodu (przerwy) a pochłaniane przez jego ciemne elementy (kreski). Światło odbite od przerw powoduje powstanie w czytniku słabszych sygnałów elektrycznych, natomiast w wyniku braku odbicia (kreski) powstają sygnały silniejsze. W zależności od grubości kresek różna jest też długość trwania poszczególnych sygnałów. W wyniku tego powstaje ciąg sygnałów elektrycznych o różnym natężeniu i różnej długości. Jest to tylko nieco bardziej skomplikowane od zasady działania alfabetu Morse'a. Otrzymane w ten sposób impulsy elektryczne są tłumaczone przez dekoder czytnika na język cyfr, liter i innych znaków ASCII. W tym "normalnym" już formacie dane trafiają do komputera.
Zasada działania
Czym tak na prawdę jest kod kreskowy? Jak to się dzieje, że parę kresek na papierze może zawierać jakąś informację, którą w dodatku można błyskawicznie odczytać przy pomocy odpowiedniego sprzętu? Na czym polega ta tajemnica? Zacznijmy od tego, że kod kreskowy (podobnie wiele innych technik automatycznej identyfikacji) rzadko sam w sobie zawiera istotną dla jego użytkownika informacji. Jest tylko swego rodzaju identyfikatorem, pozwalającym na szybkie otrzymanie potrzebnych danych. Zasada działania jest podobna do zastosowania numeru dowodu osobistego, czy numeru rejestracyjnego samochodu. Posiadając numer dowodu osobistego i mając dostęp do odpowiedniej bazy danych można otrzymać pełne dane osobowe jego właściciela. Tak samo przy dostępie do bazy zarejestrowanych pojazdów możliwe jest zidentyfikowanie posiadacza samochodu jedynie na podstawie numeru rejestracyjnego auta.
Dane zawarte w samym kodzie kreskowym są tylko ciągiem znaków, któremu w odpowiedniej bazie danych przyporządkowane są pewne informacje. Dla przykładu, kod kreskowy wydrukowany przez producenta na oryginalnym opakowaniu towaru (np. soku w kartonie), nie zawiera informacji dotyczącej ceny tego towaru. Jednak przy kasie, po zeskanowaniu kodu, na monitorze ukazuje się jego cena. W innym sklepie zeskanowanie tego samego kodu powoduje pojawienie się innej ceny. W każdym z tych sklepów tej samej wartości kodu kreskowego przyporządkowane są różne wartości ceny towaru. Natomiast w obydwu sklepach ten sam kod będzie najprawdopodobniej identyfikował dokładnie ten sam towar, gdyż ma identyczną wartość na wszystkich swoich opakowaniach.
Jak więc widać kod kreskowy pełni przeważnie rolę identyfikatora pozwalającego w szybki sposób otrzymać z bazy danych informacje z nim związane.Od każdej reguły, również w tym przypadku, są jednak wyjątki. Istnieje bowiem możliwość zapisania pewnych danych bezpośrednio w treści kodu kreskowego. Stosuje się ją jednak raczej rzadko i ma sens jedynie w przypadku danych o małej ilości znaków (np. oznaczenie tylko daty produkcji towaru), gdyż zapisanie w ten sposób większej ilości informacji powodowałoby powstanie zbyt dużych rozmiarów kodów kreskowych, których odczytanie byłoby bardzo trudne. Jeśli zachodzi konieczność zapisu nieco obszerniejszych informacji bez odwoływania się do zewnętrznych baz danych, stosuje się od niedawna specjalne standardy kodów kreskowych - kody piętrowe inaczej zwane kodami dwuwymiarowymi.
W trakcie czytania kodu, światło pochodzące z czytnika jest odbijane przez jasne elementy kodu (przerwy) a pochłaniane przez jego ciemne elementy (kreski). Światło odbite od przerw powoduje powstanie w czytniku słabszych sygnałów elektrycznych, natomiast w wyniku braku odbicia (kreski) powstają sygnały silniejsze. W zależności od grubości kresek różna jest też długość trwania poszczególnych sygnałów. W wyniku tego powstaje ciąg sygnałów elektrycznych o różnym natężeniu i różnej długości. Jest to tylko nieco bardziej skomplikowane od zasady działania alfabetu Morse'a. Otrzymane w ten sposób impulsy elektryczne są tłumaczone przez dekoder czytnika na język cyfr, liter i innych znaków ASCII. W tym "normalnym" już formacie dane trafiają do komputera.
Zasada działania
Czym tak na prawdę jest kod kreskowy? Jak to się dzieje, że parę kresek na papierze może zawierać jakąś informację, którą w dodatku można błyskawicznie odczytać przy pomocy odpowiedniego sprzętu? Na czym polega ta tajemnica? Zacznijmy od tego, że kod kreskowy (podobnie wiele innych technik automatycznej identyfikacji) rzadko sam w sobie zawiera istotną dla jego użytkownika informacji. Jest tylko swego rodzaju identyfikatorem, pozwalającym na szybkie otrzymanie potrzebnych danych. Zasada działania jest podobna do zastosowania numeru dowodu osobistego, czy numeru rejestracyjnego samochodu. Posiadając numer dowodu osobistego i mając dostęp do odpowiedniej bazy danych można otrzymać pełne dane osobowe jego właściciela. Tak samo przy dostępie do bazy zarejestrowanych pojazdów możliwe jest zidentyfikowanie posiadacza samochodu jedynie na podstawie numeru rejestracyjnego auta.
Dane zawarte w samym kodzie kreskowym są tylko ciągiem znaków, któremu w odpowiedniej bazie danych przyporządkowane są pewne informacje. Dla przykładu, kod kreskowy wydrukowany przez producenta na oryginalnym opakowaniu towaru (np. soku w kartonie), nie zawiera informacji dotyczącej ceny tego towaru. Jednak przy kasie, po zeskanowaniu kodu, na monitorze ukazuje się jego cena. W innym sklepie zeskanowanie tego samego kodu powoduje pojawienie się innej ceny. W każdym z tych sklepów tej samej wartości kodu kreskowego przyporządkowane są różne wartości ceny towaru. Natomiast w obydwu sklepach ten sam kod będzie najprawdopodobniej identyfikował dokładnie ten sam towar, gdyż ma identyczną wartość na wszystkich swoich opakowaniach.
Jak więc widać kod kreskowy pełni przeważnie rolę identyfikatora pozwalającego w szybki sposób otrzymać z bazy danych informacje z nim związane.Od każdej reguły, również w tym przypadku, są jednak wyjątki. Istnieje bowiem możliwość zapisania pewnych danych bezpośrednio w treści kodu kreskowego. Stosuje się ją jednak raczej rzadko i ma sens jedynie w przypadku danych o małej ilości znaków (np. oznaczenie tylko daty produkcji towaru), gdyż zapisanie w ten sposób większej ilości informacji powodowałoby powstanie zbyt dużych rozmiarów kodów kreskowych, których odczytanie byłoby bardzo trudne. Jeśli zachodzi konieczność zapisu nieco obszerniejszych informacji bez odwoływania się do zewnętrznych baz danych, stosuje się od niedawna specjalne standardy kodów kreskowych - kody piętrowe inaczej zwane kodami dwuwymiarowymi.
